Snow Patrol heeft de gunfactor in de Ziggo Dome

Concerten

Snow Patrol heeft de gunfactor in de Ziggo Dome

Recensie Snow Patrol – Ziggo Dome – 14 januari 2019

We hebben al lang niets meer van Snow Patrol gehoord. Ik zag ze nog op Rock Werchter in 2012 en daarna was het lange tijd stil. Zanger Gary Lightbody kampte met depressies en zoals hij zelf zei “I’m just really lazy”. In mei was daar ineens het nieuwe album Wildness en afgelopen zomer stonden ze dan toch op Pinkpop, weliswaar als sub headliner – daar waar ze in 2009 het festival nog afsloten. De échte comeback van Snow Patrol in Nederland was dus op 14 januari 2019, in de Ziggo Dome.

De show begint met Chocolate en Take Back the City. Er heerst een gevoel van blijdschap in de zaal, die waarschijnlijk vol staat met fans die zeven jaar hebben moeten wachten op nieuw werk en een nieuwe tour. Ze zijn terug. Gary Lightbody laat ook zien dat hij weer helemaal de oude is, door op humoristische manier te reageren op onverstaanbare, schreeuwende mensen in het publiek. Lightbody laat graag zijn menselijke kant zien en dat siert hem, naast zijn bijzonder zuivere stem natuurlijk.

Nieuw mini-hitje Don’t Give In wordt ingezet, maar het zet niet echt zoden aan de dijk. Het is te merken dat het publiek er vanavond is voor de oude hits, hoewel het nieuwe Empress wel indruk lijkt te maken. Ik werd erg blij toen ik de eerste tonen van Set the Fire to the Third Bar werd ingezet, een duet met Martha Wainwright. Ik vind hun stemmen samen prachtig klinken, maar vond de projectie van Wainwright op het scherm en het bandje dat meeliep om ook haar stem te laten horen toch niet helemaal overkomen. Ik houd ervan als ook echt álles live is tijdens een concert. Ondanks dat, toch van het nummer kunnen genieten.

Hoewel Lightbody eerder aangaf geen prater te zijn en riep “let’s just play some fucking music”, begon hij toch een verhaal over Run, de doorbraaksingle van de Noord-Ieren. Gary zegt zo dankbaar te zijn om hier te staan en dat dat allemaal aan dit nummer te danken is. Er verschijnt een glimlach op ieders gezicht. Iedereen lijkt zich te realiseren dat deze band echt wel heel groot is en heel wat mooie nummers gemaakt heeft. Gary is sympathiek en charismatisch en heeft ook nog eens een flink gevoel voor humor. Snow Patrol heeft de gunfactor, die ze te danken hebben aan alle goede nummers die ze gemaakt hebben, vanavond toch wel echt nodig.

Want af en toe gaat er wat mis. Tijdens You Could Be Happy komen er grote doeken naar beneden waarop een sterrenhemel geprojecteerd wordt. Een knap staaltje techniek, maar dat wilde niet helemaal meewerken. Gary’s excuus? “That’s not my department”.

En weer verschijnt die glimlach op ieders gezicht, want vanavond wordt de band alles vergeven. De gunfactor had Snow Patrol pas echt nodig toen klassieker Shut Your Eyes ingezet werd. Dat ging namelijk nogal verkeerd. Lightbody geeft aan “I fucked up”, het nummer wordt opnieuw ingezet en iedereen is dit foutje allang weer vergeten.

Shut Your Eyes blijft een van de mooiste nummers ooit gemaakt en daar wordt iedereen vanavond aan herinnerd. Het zorgt bijna voor een “oh-ja” momentje als Chasing Cars wordt ingezet – die klassieker hebben we ook nog. Er werd afgesloten met Just Say Yes en pas op de terugreis besef ik dat ik persoonlijke favoriet This Isn’t Everything You Are niet heb gehoord vanavond. Maar ach, ook dat vergeef ik ze, want ook ik ben vanavond volledig ingepakt door de mannen van Snow Patrol.

And when the worrying starts to hurt

And the world feels like graves of dirt

Just close your eyes until you can imagine this place

Yeah, our secret space, at will

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *